Crowd sourcing

[Benito]

Lehengo egunean denbora-pasan Dotsub-eko bideo hau itzuli nuen (ingelesa praktikatzeko gehien bat, je, je..) Clay Shirkley-ri egin zioten elkarrizketa baten pasartea da Crowd sourcing delako horretaz dabiltza. Josik aipatu zigun kontzeptua lehengo egunean tertulian, eta jakin minez geratu nintzen.
Crowd sourcing-aren azalpenak baino, arreta eman zidan kulturaren amateuizazioaz dioenak, inprentaren konparazioak gehien bat. Hemen komunikazioaren "profesionalak" daudela, interesgarria izan daiteke hausnarketa. Lana galduko dugu? (eta ez krisiagatik).
Bideoa ez dut enbotatu, Ning honek ez ditu iframeak onartzen eta.
A! Beste hau ere daukazue itzulita.

[Joxe]

Pentsatzeko modukoa da inprentaren inguruko adibide hori, bai. Dena den, nik uste dut (nire soldatapeko eskribau ikuspuntuak kutsatuta, seguruenik), oraindik badela tartea informatzaile-komunikatzaile profesionalentzat, nahiz eta funtzioa dezente aldatzen ari den.

Gaur egun —IKTak manejatzen konpententzia minimo batzuk diten jendeaz ari garela, noski— albistearen berri izan nahi denak ez du kazetaren beharrik. Titularrak han-hemenka dabiltza, nonahi aurki daitezke, beharbada larregi ere badira. Kontestu horretan, nik esango nuke badela oraindik lekua titular multzo hori ordenatzen, kontestualizatzen eta interpretatzen laguntzen duen profesional batentzako. Profesionala esaten dudanean, esan nahi dut pertsona bat horretara soilik dedikatzen dena, ordenazio lan hori guztia egitera, besteek (egin nahi edo ahal ez dutenek behintzat) egin beharrik izan ez dezaten.

Eta gero, pentsatzen hasita, ez dakit, beharbada amateurizazio hori izan daiteke paperezko prentsak azken urteotan bizi duen krisiaren eragileetako bat, ezta? Analisi gutxi eta albiste asko ematera dedikatu den prentsak gero eta gutxiago asetzen ditu irakurleen beharrak, eta horiek bizkarra eman diote. Horri, gainera, ohitura aldaketak eta publizitate inbertsioen gainbehera erantsita, ba hori...

Esango nuke prentsa eredu berri bat dugula: albisteetan baino, haien kontestualizazioan eta interpretazioan oinarritutakoa, eta eredu masiboa ahazten joan behar duena, (seguruena papera bera ere ahaztu beharko duen bezala).

Hala, hortxe (bi marianito hartu berri dagoen) eskribauaren ekarpena.